3 dagen Mexico DF.
Vele indrukken later.
Van verbijsterend mooi tot ontwapenend lelijk, van heerlijk tot wansmakelijk, van indiaans tot spaans tot eindelijk mexicaans. Van belachelijk rijk -denk kasteel- tot enorm arm -denk sloppenwijken met golfkarton.
Een land van tegenstellingen. Een land van samenleven.
Gisteren deden we een tour naar het Frida Kahlo-huis, een lange droom van Eline.
Fara was niet content met Eline's snert-camera's, dus bracht ze vandaag de hare mee, professioneel wezende.
Maar oh wee, gij foto-liefhebber, de fotograaf in haar laat geen enkele foto unretouched bestaan..
Voorlopig zal u het dus moeten doen met Eline's on-ervaring.
BON, zoals gezegd: gisteren Frida Kahlo-huis, samen met een uitstap naar Zuid-Mexico.
We zagen de Bibliotheek van de UNAM, de beste universiteit in de spaans-talige wereld, welks bibliotheek tot World Humanitary Heritage is uitgeroepen, gezien de muurschildering op de muur.. en waarom anders zijn we hier!
Ook zagen we het 'chiquere' deel van de stad, ongekende luxe, voor een europeaan nog steeds goedkoop. Verder Oxhcimilco, de drijvende tuinen, het Mexicaanse 'wereldwonder' die evenmin drijven als de tuinen van Babylon hangen.
We deden een boot-ritje hier, samen met 2 hollanders, 2 mexicanen, 1 indiaan, en 2 duitsers. Het was de moeite. Overal ooievaars, tot noch toe de stilste en meest serene plek van Mexico Puebla voor ons. Jose vertelde over het 'poppeneiland' waar maar 1 man op woonde, die gekend was op in de omliggende dorpen de munecas -poppen- van de kinderen te stelen, en deze dan op de grond van 'zijn' eiland te planten. Een japanse bezoeker vorig jaar meende te weten dat deze poppen bewogen. Onlangs voorspelde deze 'loco local' zijn eigen dood op de radio, vertellende dat zijn zeemeermin hem eindelijk zal komen halen. Toen de radio er aankwam, was hij al dood...
-nog even aan toevoegen: Eline raakte overtuigd van haar toekomstige huis-inrichting: puur Frida-blauw, en een binnentuintje met heerlijk groen-
Vandaag, maandag:
Lange-lange rit naar het buitendeel van de stad, op zoek naar Teotihuacan, een ontdekte archeologische site die al sinds 1907 de stad elke keer meer inzicht geeft in hun historie en begraven cultuur, gezien nog steeds niet alles van deze pre-spaanse, of mesoamerikaanse piramide-site is opgegraven. Je ademt de sfeer in van een lang verleden.
Op weg naar de maantempel, besliste de zon te gaan liggen en ons een hevige storm in de ruil te geven. dat stopte ons echter niet, en in de gietende druppels beklommen wij teotihuacan.
Bij de zonnentempel aangekomen, was de hitte wedergekeerd. Vreemd, dat regenseizoen in Midden-Amerika. Eline zag ook de tempel van Quetzalcoatl, de 'oorspronkelijke' Azteekse slangengod, en was gelukkig.
Verder deden we aan tequila-proeverij, cactus-functies-analyse (je kan er zelfs papier, wol, inkt, en pen van maken! los van het huidige gebruik voor de tequila), gingen we eten bij een familie -het beste eten in mexico vind je nog bij de mensen thuis en op de marktkraampjes in parkjes.
Morgen ontdekken we eindelijk de murales, waarvoor we eigenlijk hier zijn.
We zien er al naar uit.
Groetjes.
EFinAra.
PS: Eline vermeldt even haar 2-jarige samenzijn met Tim, en hoopt hem langs deze weg te bedanken voor de mooie tijd... X
Vele indrukken later.
Van verbijsterend mooi tot ontwapenend lelijk, van heerlijk tot wansmakelijk, van indiaans tot spaans tot eindelijk mexicaans. Van belachelijk rijk -denk kasteel- tot enorm arm -denk sloppenwijken met golfkarton.
Een land van tegenstellingen. Een land van samenleven.
Gisteren deden we een tour naar het Frida Kahlo-huis, een lange droom van Eline.
Fara was niet content met Eline's snert-camera's, dus bracht ze vandaag de hare mee, professioneel wezende.
Maar oh wee, gij foto-liefhebber, de fotograaf in haar laat geen enkele foto unretouched bestaan..
Voorlopig zal u het dus moeten doen met Eline's on-ervaring.
BON, zoals gezegd: gisteren Frida Kahlo-huis, samen met een uitstap naar Zuid-Mexico.
We zagen de Bibliotheek van de UNAM, de beste universiteit in de spaans-talige wereld, welks bibliotheek tot World Humanitary Heritage is uitgeroepen, gezien de muurschildering op de muur.. en waarom anders zijn we hier!
Ook zagen we het 'chiquere' deel van de stad, ongekende luxe, voor een europeaan nog steeds goedkoop. Verder Oxhcimilco, de drijvende tuinen, het Mexicaanse 'wereldwonder' die evenmin drijven als de tuinen van Babylon hangen.
We deden een boot-ritje hier, samen met 2 hollanders, 2 mexicanen, 1 indiaan, en 2 duitsers. Het was de moeite. Overal ooievaars, tot noch toe de stilste en meest serene plek van Mexico Puebla voor ons. Jose vertelde over het 'poppeneiland' waar maar 1 man op woonde, die gekend was op in de omliggende dorpen de munecas -poppen- van de kinderen te stelen, en deze dan op de grond van 'zijn' eiland te planten. Een japanse bezoeker vorig jaar meende te weten dat deze poppen bewogen. Onlangs voorspelde deze 'loco local' zijn eigen dood op de radio, vertellende dat zijn zeemeermin hem eindelijk zal komen halen. Toen de radio er aankwam, was hij al dood...
-nog even aan toevoegen: Eline raakte overtuigd van haar toekomstige huis-inrichting: puur Frida-blauw, en een binnentuintje met heerlijk groen-
Vandaag, maandag:
Lange-lange rit naar het buitendeel van de stad, op zoek naar Teotihuacan, een ontdekte archeologische site die al sinds 1907 de stad elke keer meer inzicht geeft in hun historie en begraven cultuur, gezien nog steeds niet alles van deze pre-spaanse, of mesoamerikaanse piramide-site is opgegraven. Je ademt de sfeer in van een lang verleden.
Op weg naar de maantempel, besliste de zon te gaan liggen en ons een hevige storm in de ruil te geven. dat stopte ons echter niet, en in de gietende druppels beklommen wij teotihuacan.
Bij de zonnentempel aangekomen, was de hitte wedergekeerd. Vreemd, dat regenseizoen in Midden-Amerika. Eline zag ook de tempel van Quetzalcoatl, de 'oorspronkelijke' Azteekse slangengod, en was gelukkig.
Verder deden we aan tequila-proeverij, cactus-functies-analyse (je kan er zelfs papier, wol, inkt, en pen van maken! los van het huidige gebruik voor de tequila), gingen we eten bij een familie -het beste eten in mexico vind je nog bij de mensen thuis en op de marktkraampjes in parkjes.
Morgen ontdekken we eindelijk de murales, waarvoor we eigenlijk hier zijn.
We zien er al naar uit.
Groetjes.
EFinAra.
PS: Eline vermeldt even haar 2-jarige samenzijn met Tim, en hoopt hem langs deze weg te bedanken voor de mooie tijd... X
Wieee! Doet er nog maar 200 jaar bij!
BeantwoordenVerwijderenEn Fara boe wegens cake! Of is actieplan B nog uitgevoerd?
Haaaa zottekes, jullie zijn zo updaterig! Wel leuk natuurlijk, kunnen wij meevolgen :)
BeantwoordenVerwijderen't Ziet er echt zalig uit daar, geniet ervan!
Frida Kahlooooooo! Oooh ik ben jaloers!!!
BeantwoordenVerwijderenProficiat met 2 jaar hé Elinio :)
X!
Decreet