hola!
Veni, vidi, vici: we hebben een eerste deel van de stad bezocht (super mooie oude gebouwen met zeer typische gevels), hebben op het gemak in parkjes gezeten, hebben geproefd van het lokale eten (helaas is niet alles als lekker ervaren), maar zijn echt fan geworden van de verse fruitjes met pikante kruiden en limoen! En we hebben ons eerste kleurtje te pakken :)
Als afsluiter hebben we de echte mariachis* aan het werk gezien (jaja ze slaan elkaar wel eens flink op de kont) en gehoord (zalig!).
groetjes van ons!
* ja dat zijn die hippe mannen in leuke pakjes (de kledij heeft echt veel weg van Diego en co in Zorro :) ) met gitaar, viool of trompet in de hand en een zalige stem.
-> zegt Fara ;-). Eline zegt: ja, dat zijn die mannen met prachtige stemmen, strakke pakskes en heerlijk melancholische muziek die de platen-en filmindustrie verbasterd heeft tot "de" mexicaan. wel grappig om eens te zien, en het toeschouwende vrouwelijke publiek in tranen te zien uitbarsten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mihi
BeantwoordenVerwijderenFijn om te horen dat alles in order is.
Ik had al doemscenario's voor ogen die begonnen met een gemiste vlucht, vervolgens na 10 uur vertraging aankomen en ontdekken dat jullie bagage naar Bangkok gereisd is (uiteraard zonder jullie!).
Maar toch vol goede moed een taxi genomen met een chauffeur die zo dialect Mexico's spreekt dat het eerder Portugees klinkt (en daardoor nog net ietsiepietsie verstaanbaar). Die bracht jullie al hoestend en rochelend naar jullie Hostel of wat er van overschiet. Het was namelijk daags voordien tijdens een drive-by-actie tot pulp geschoten (vooral die granaat op het einde was er te veel aan)
Noodgedwongen moesten jullie vervolgens onderdak zoeken in het eerste betaalbare hostel dat jullie konden vinden terwijl de zon al ondergaat, alhoewel dit amper te merken is met de dikke walmen smog. Maar al bij al nog een hostel gevonden met zowaar een degelijk bed. Iets vreemder is wel het rode lampje en de grote venster met eveneens rood gordijn die op de straat uitkomt net zoals de deur naar buiten die door de slaapkamer loopt.
Nadat Fara in slaap is gevallen met haar gezicht op de laptop (de vorige eigenaar had zelfs een webcam achtergelaten, hoe aardig!) voelde Eline zich toch ook niet kiplekker en een beetje koortsig. Misschien een beetje grieperig?
MAAAR! Dat is niet gebeurd. Geniet van de verkenningsweek en de city!
XX
Hey Elinioooo en Fara!!
BeantwoordenVerwijderenIk ben echt wel jaloers op jullie hoor, Mexico komaan!! Geniet van elke minuut zou ik zeggen, maar dat doen jullie wel...
Elinio ik mis u!
Dikke zoen!
Kreet
BIJJJNNA juist, Thomasser.
BeantwoordenVerwijderenGezien Fara aan koffie-boosts deed, en Eline aan chocolade-boosts zijn we wakker genoeg geweest om niet - ik herhaal NIET de Mexicaanse griep te krijgen. Ze lachen er hier trouwens zelf mee.
Onze bagage: dat was wel een gedoe, ja. "oh nee, die krijgen we zo niet mee hoor" en gescheurde zakken en extra-extra-dubbel check, MAAR toen het voor ons 8u des morgens was, hier dus nog maar vroeg in de nacht, vonden we een zacht en heet beddeke, dat nog steeds door ons bewoond wordt.
DAT is gebeurd.
nah.