...en la ciudad principal, ahora EL PROYECTO!
Vandaag was een leerrijke dag. Fara en Eline bezochten het Museo de Antropologia Nacional, mede om meer bij te leren over de rijke Maya-Azteken-Olmeken-Tolteken-en ga zo maar door- geschiedenis. Een mooi museum, dat Eline heel erg veel goesting gaf deze geschiedenissen en culturen te bestuderen. Ze kocht dan ook een boek, en zoekt uit bij welke pueblos Fara en Eline eventueel kunnen overnachten. De mensen zijn hier erg gastvrij. Jammer genoeg konden we deze paar dagen niet bij de Frans-Mexicaanse Daniel of de Belgisch-Mexicaanse Mariana, geemigreerde schatjes blijven slapen, maar we hebben het goed gehad. Langs alle kanten kregen we als Spaanssprekenden uitnodigingen en voorstellen. Leuk publiek.
Vannamiddag gingen we dan onze honger stillen met heerlijke inheemse specialiteiten, zoals Gorditas van Blauwe mais met Quesillo en Nopales, of een oranje hamburguesa met verduritas.
De mexicaan eet veel. en altijd. We zitten hier met een opgeblazen gevoel, terwijl de Mexicano ons uitlacht met de kleine porties die we vragen. 'Solo uno, nada mas?' 'Extranjeras, verdad?' -'Eentje maar? echt?' 'Vreemdelingen, is't nie?'. Een enkele keer werden we aanzien als spanjaarden, een andere keer als vampieren, een andere keer als studenten van hier, een andere keer als die rare vreemde mensen met hun vreemde gewoontes en tassen, en ga zo maar door.
Vandaag zagen we ook Polanco, de economische buurt van de stad, waar het grootste en mooiste park is aangelegd, Chapultepec. Duidelijk ander volk als anders. mensen met hun kind aan de leiband, die een keertje lekker kwamen tijd verdoen in de zoo of de speeltuin of de bootjes op het kunstmatige water. Park nagemaakt van Central Park, New York. -dat van die leiband is niet, ik herhaal NIET gelogen-
We observeerden, keken en werden bekeken, amuseerden ons, en gingen weer eens terug naar het neerhalen van de vlag, gezien het ons fascineert, die vreemde manifestatie.
Morgen nog een glimps, en Anda! Orale! op naar het volgende avontuur!
Buenas noches, amigos!
Vandaag was een leerrijke dag. Fara en Eline bezochten het Museo de Antropologia Nacional, mede om meer bij te leren over de rijke Maya-Azteken-Olmeken-Tolteken-en ga zo maar door- geschiedenis. Een mooi museum, dat Eline heel erg veel goesting gaf deze geschiedenissen en culturen te bestuderen. Ze kocht dan ook een boek, en zoekt uit bij welke pueblos Fara en Eline eventueel kunnen overnachten. De mensen zijn hier erg gastvrij. Jammer genoeg konden we deze paar dagen niet bij de Frans-Mexicaanse Daniel of de Belgisch-Mexicaanse Mariana, geemigreerde schatjes blijven slapen, maar we hebben het goed gehad. Langs alle kanten kregen we als Spaanssprekenden uitnodigingen en voorstellen. Leuk publiek.
Vannamiddag gingen we dan onze honger stillen met heerlijke inheemse specialiteiten, zoals Gorditas van Blauwe mais met Quesillo en Nopales, of een oranje hamburguesa met verduritas.
De mexicaan eet veel. en altijd. We zitten hier met een opgeblazen gevoel, terwijl de Mexicano ons uitlacht met de kleine porties die we vragen. 'Solo uno, nada mas?' 'Extranjeras, verdad?' -'Eentje maar? echt?' 'Vreemdelingen, is't nie?'. Een enkele keer werden we aanzien als spanjaarden, een andere keer als vampieren, een andere keer als studenten van hier, een andere keer als die rare vreemde mensen met hun vreemde gewoontes en tassen, en ga zo maar door.
Vandaag zagen we ook Polanco, de economische buurt van de stad, waar het grootste en mooiste park is aangelegd, Chapultepec. Duidelijk ander volk als anders. mensen met hun kind aan de leiband, die een keertje lekker kwamen tijd verdoen in de zoo of de speeltuin of de bootjes op het kunstmatige water. Park nagemaakt van Central Park, New York. -dat van die leiband is niet, ik herhaal NIET gelogen-
We observeerden, keken en werden bekeken, amuseerden ons, en gingen weer eens terug naar het neerhalen van de vlag, gezien het ons fascineert, die vreemde manifestatie.
Morgen nog een glimps, en Anda! Orale! op naar het volgende avontuur!
Buenas noches, amigos!
Er wordt niet, ik herhaal NIET gelachen met kindjes die aan de leiband moeten... (jeugdtrauma's komen boven)
BeantwoordenVerwijderenDaarenboven gekkerds wordt ik gek van de symbiotische figuur die jullie geworden zijn en mijn absolute onvermogen om de stukken tekst te plaatsen. Kunnen we geen systeem invoeren van een iemand die [i]schuin[/i] schrijft en de ander normaal?
Ik kijk vanuit het studerend kluisschap vol bewonderend naar een blog dat me in geest meesleurt naar dat zonovergoten land.hmmm^^mmm
ik worDT, onnozelaar!
BeantwoordenVerwijderenFara waren de berichten voor vertrek, en die van mexico voor dummies. De rest is Eline.
We zullen een systeem invoeren, maar tis nog maar de vraag welk, moehahahahahaaaa...
Gruss!
Ik wou nét zegggen, ik ken nog iemand die aan de leiband rondliep! Heus pedagogisch ONverantwoord, maar met ne miniatuur-Schrauwie misschien nog net wel te verantwoorden..
BeantwoordenVerwijderen